Οδηγός έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών (Επικαιροποίηση μέχρι και το ν. 4485/2017)

Οδηγός έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών
(ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ μέχρι και το Ν. 4485/2017)

Σύνταξη: Οκτώβριος 2017
του Μαυρομμάτη Ν. Μιχαήλ / Ελεγκτή Δ.Ο.Υ. Χολαργού mavrommatismichail@gmail.com

Σε συνέχεια προηγούμενης σχετικής ανάρτησης (Ιανουάριος 2016), ο παρακάτω οδηγός φιλοδοξεί να παρουσιάσει το ισχύων πλαίσιο ως προς την έκπτωση επιχειρηματικών δαπανών στη φορολογία εισοδήματος, από 1/1/2014 και μετά, συμπεριλαμβάνοντας και τις πλέον πρόσφατες τροποποιήσεις στο Κ.Φ.Ε. (ν. 4172/2013), μέχρι και το ν. 4885/2017. Στη βάση αυτή περιλαμβάνονται και οι σχετικές ερμηνευτικές εγκύκλιοι της φορολογικής διοίκησης μέχρι και το μήνα Οκτώβριο 2017.

Με σκοπό η εργασία αυτή να είναι το δυνατόν πιο εύχρηστη παρουσιάζεται με τη μορφή των παρακάτω δύο θεματικών πινάκων.

Ο μεν πρώτος περιλαμβάνει και επεξηγεί συνοπτικά τα γενικά κριτήρια έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών (βλ. και άρθρο 22 ν. 4172/2013), καθόσον πλέον ΟΛΕΣ οι επιχειρηματικές δαπάνες κρίνονται βάσει αυτού.

Ο δεύτερος πίνακας περιλαμβάνει τις ειδικές περιπτώσεις έκπτωσης επιχειρηματικών δαπανών (βλ. κυρίως άρθρο 23 ν. 4172/2013 αλλά και άλλες διατάξεις του Κ.Φ.Ε.), και περιλαμβάνει συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου τίθενται επιπλέον προϋποθέσεις για την έκπτωση δαπανών, πέραν της τήρησης των βασικών κριτηρίων.

Όποια εξεταζόμενη περίπτωση ΔΕΝ αναφέρεται στο παρακάτω πίνακα 2 εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδα εφόσον επαληθεύονται τα κριτήρια του γενικού κανόνα και μόνο (βλ. πίνακα 1).

Πλέον των παραπάνω το θέμα της έκπτωσης των επιχειρηματικών δαπανών συμπληρώνεται από τις σχετικές θέσεις της φορολογικής διοίκησης (κατόπιν σχετικής γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ.) σχετικά με τη μαχητότητα έκπτωσης εικονικών φορολογικών στοιχείων ως προς το πρόσωπο του εκδότη, τις διατάξεις του άρθρου 22Α του ν. 4172/2013 σχετικά με τις προϋποθέσεις έκπτωσης δαπανών επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας (R & D), αλλά και από τις διατάξεις για την έκπτωση ενδοομιλικών δαπανών του άρθρου 48 παρ. 4 του ν. 4172/2013.
Τα παραπάνω ενδεχομένως να αποτελέσουν αντικείμενο μελλοντικών προσεγγίσεων.

Τέλος ας σημειωθεί ότι τα παρακάτω αποτελούν μια καθαρά προσωπικού χαρακτήρα σύνθεση σε μία προσπάθεια ταξινόμησης του τι ισχύει, σε ποια βάση, και από πότε, μέσα από τις μεταβολές της νομικής βάσης, των εκάστοτε θέσεων της φορολογικής διοίκησης, σε συνδυασμό με διαπιστώσεις από την εφαρμογή τους πλέον στην πράξη.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1
ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΚΠΤΩΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ
(άρθρο 22 ν. 4172/2013)

  Κ Ρ Ι Τ Η Ρ Ι Α (ισχύουν αθροιστικά) Σ Χ Ο Λ Ι Α / Δ Ι Ε Υ Κ Ρ Ι Ν Ι Σ Ε Ι Σ
1. Οι δαπάνες να πραγματοποιούνται προς το συμφέρον της επιχείρησης ή κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές της. Εκπίπτει πλέον ΚΑΘΕ δαπάνη η οποία κρίνεται απαραίτητη για την επίτευξη του εταιρικού σκοπού η οποία ενδεχόμενα αλλά όχι απαραίτητα – συμβάλει άμεσα στη δημιουργία εισοδήματος.
Σε αντίθεση με το παρελθόν (ν. 2238/1994 / χρήσεις έως 31-12-2013), η φορολογική αρχή δεν κρίνει πλέον τη σκοπιμότητα ή το ύψος των σχετικών δαπανών με εξαίρεση κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις που αυτό προβλέπεται ρητά π.χ. ενδοομιλικές συναλλαγές.
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
2. Οι δαπάνες να αντιστοιχούν σε πραγματική συναλλαγή, η αξία της οποίας δεν κρίνεται κατώτερη ή ανώτερη της αγοραίας, βάση στοιχείων της Φορολογική Διοίκησης. Οι σχετικές δαπάνες δεν πρέπει να είναι εικονικές μερικά ή ολικά, είτε ως προς τη συναλλαγή, είτε ως προς το πρόσωπο του εκδότη.
Η σύγκριση με την ‘αγοραία αξία’ αφορά τις ενδοομιλικές συναλλαγές βάσει του άρθρου 50 του Κ.Φ.Ε.
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
3. Να εγγράφονται στα λογιστικά αρχεία (βιβλία) της επιχείρησης την περίοδο που πραγματοποιούνται και να αποδεικνύονται με κατάλληλα δικαιολογητικά. Υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει υποχρέωση τήρησης βιβλίων (βάσει διατάξεων Κ.Φ.Α.Σ. για χρήση 2014 και των Ε.Λ.Π. για τις χρήσεις 2015 και μετά), η καταχώρηση σε αυτά των σχετικών δαπανών είναι υποχρεωτική για την έκπτωση τους. Σε διαφορετική περίπτωση (μη υποχρέωση τήρησης βιβλίων) το κριτήριο αυτό δεν εφαρμόζεται.
Η ύπαρξη του σχετικού δικαιολογητικού (ήτοι κάθε πρόσφορου στοιχείου πέραν των κλασικών φορολογικών παραστατικών), είναι η βάση για την απόδειξη και την πιστοποίηση της σχετικής δαπάνης.
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.

Η έκπτωση των δαπανών πραγματοποιείται στο φορολογικό έτος στο οποίο αφορούν και πάντα σε συνδυασμό με τη λογιστική αρχή της αυτοτέλειας των χρήσεων.

Στην εκάστοτε κλειόμενη χρήση συμπεριλαμβάνονται δικαιολογητικά που εκδίδονται ή λαμβάνονται μέχρι την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ
/ (αρ. 23 ν. 4172/2013 & λοιπές διατάξεις ν. 4172/2013)

ΕΙΔΟΣ Σ Χ Ο Λ Ι Α / Δ Ι Ε Υ Κ Ρ Ι Ν Ι Σ Ε Ι Σ
Δ Α Π Α Ν Η Σ
Ζημιές Αποτίμησης  Ζημιές γενικώς που προκύπτουν από αποτιμήσεις μεγεθών και όχι κατόπιν πραγματικών πράξεων, συναλλαγών, πωλήσεων κλπ, δεν εκπίπτουν αφού κατ’ ουσία  δεν πληρούνται τα γενικά κριτήρια έκπτωσης δαπανών (βλ. πίνακα 1 παραπάνω). Κατά συνέπεια αποτιμήσεις τίτλων, χρεογράφων, δικαιωμάτων, συναλλαγματικών διαφορών, αποθεμάτων κλπ, εφόσον δεν αντικρίζονται σε πραγματικές συναλλαγές, δεν θεωρούνται εκπιπτόμενες δαπάνες (εφόσον δεν αποτελούν εντέλει δαπάνες).
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
Τόκοι  ΔΕΝ εκπίπτουν οι τόκοι κάθε δανείου από τρίτα μέρη κατά το μέρος που το επιτόκιο τους υπερβαίνει το αντίστοιχο δανείου αλληλόχρεου λογ/μου από τραπεζικό ίδρυμα.
δανείων από τρίτους. Εξαιρούνται τα τραπεζικά/διατραπεζικά δάνεια καθώς και τα ομολογιακά δάνεια των Α.Ε. (βλ. ειδικά και παρακάτω περίπτωση ‘Εταιρικά Ομόλογα’). Ως επιτόκιο σύγκρισης λαμβάνεται το επίσημα δημοσιευμένο από τη ΤτΕ πριν την ημερομηνία δανεισμού. Στους τόκους περιλαμβάνονται και οι τόκοι υπερημερίας καθώς ακολουθούν τη δανειακή σύμβαση. 
Ως προς τη τελική έκπτωση των τόκων δανείων συμπεριλαμβανομένων και των τραπεζικών/διατραπεζικών, ΜΗ συνδεμένων επιχειρήσεων (βάσει του αρ. 2 περ. ζ του ν.4172/2013 δηλ. κάθε πρόσωπου το οποίο συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στη διοίκηση στον έλεγχο ή το κεφάλαιο άλλου προσώπου τουλάχιστον με 33%, ή κάθε πρόσωπου με το οποίο υπάρχει σχέση άμεσης ή έμμεσης ουσιώδους διοικητικής εξάρτησης ή ελέγχου ή ασκεί καθοριστική επιρροή σε άλλο πρόσωπο), εν συνεχεία εφαρμόζονται οι διατάξεις περί υποκεφαλαιοδότησης του αρ. 49 του ν. 4172/2013 καθώς η σχετική μεταβατική διάταξη (αρ. 72 παρ. 9 του ν. 4172/2013).
Τα περί υποκεφαλαιοδότησης δεν ισχύουν για τραπεζικά ιδρύματα, εταιρείες leasing, και εταιρείες factoring.
Στους τόκους δανείων ΔΕΝ συμπεριλαμβάνεται η ζημιά από συμβάσεις factoring η οποία κρίνεται με βάση τις γενικές περί έκπτωσης δαπανών διατάξεις (βλ. πίνακα 1). Επίσης ειδικά βλ. παρακάτω περίπτωση ‘Factoring’).
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
Εξόφληση δαπανών Περιλαμβάνει κάθε είδους επιχειρηματική δαπάνη αγοράς αγαθών ή λήψης υπηρεσιών ημεδαπής ή αλλοδαπής ακόμα και προσώπων που δεν έχουν υποχρέωση έκδοσης φορολογικού στοιχείου.
  Συνεπώς, εφόσον η συνολική αξία υπερβαίνει τα 500,00 €, τότε ΚΑΘΕ σχετική πληρωμή (των προκαταβολών συμπεριλαμβανομένων), πρέπει να γίνεται με χρήση πρόσφορου τραπεζικού μέσου.
αξίας (πρό Φ.Π.Α.), άνω των € 500,00 από την ημεδαπή ή την αλλοδαπή εφόσον η εξόφληση της δεν έγινε με τη χρήση τραπεζικού μέσου πληρωμής (τμηματική ή ολική). ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ μισθοδοσίες, μισθώματα ακινήτων, τόκοι.
Ως πρόσφορα τραπεζικά μέσα πληρωμής νοούνται:
Κατάθεση σε λογ/μο ημεδαπής ή/και αλλοδαπής (αλλά και σε λ/μο που τηρείται σε ιδρύματα πληρωμών ή ιδρύματα έκδοσης ηλεκτρονικού χρήματος του ν. 3862/2010) / Έμβασμα / Χρήση πιστωτικής, χρεωστικής κάρτας / Επιταγής / Συναλλαγματικής που εξοφλείται σε τράπεζα / Ταχυπληρωμής (και μέσω ιδ. παρόχων,), / PAYPAL / αντικαταβολές (εφόσον στο ΣΥ.ΔΕ.ΤΑ. που εκδίδεται αναγράφεται ο αρ. του φορολογικού παραστατικού που εξοφλείται), / εξόφληση και από τρίτο πρόσωπο (με χρήση τραπεζικού μέσου) είναι αποδεκτή αρκεί να αποδεικνύεται η εμπορική σχέση και η αιτία / οι μετρητοίς πληρωμές νερού & ηλ. ρεύματος εφόσον πραγματοποιούνται στα ταμεία των επιχειρήσεων (γκισέ).
Σε περίπτωση λογιστικού συμψηφισμού εφόσον το υπολειπόμενο ποσό υπερβαίνει τα 500€ απαιτείται τραπεζικό μέσο. Το ίδιο ισχύει και για τις συναλλαγές μέσω αντιπροσώπων/εντολοδόχων, καθώς και για τις ‘ανταλλαγές’(μεταξύ επιτηδευματιών).
Εάν δεν είναι δυνατή η χρήση τραπεζικού μέσου και γίνει καταβολή μετρητών πρέπει υποχρεωτικά να λάβει χώρα κατάθεση σε τρ. λογ/μο εντός δύο (2) εργάσιμων ημερών, και να έχει προηγηθεί αναγραφή πάνω στο εκδοθέν φορολογικό στοιχείου του λόγου αδυναμίας χρήσης τραπεζικού μέσου.
Πραγματοποιηθείσες δαπάνες κρίνονται ως προς την εκπεσιμότητα τους στο φορολογικό έτος που θα λάβει χώρα η εξόφληση τους. Εάν μη ορθά έχει γίνει πληρωμή με μετρητά η δαπάνη δεν εκπίπτει και πλέον ως λογιστική διαφορά τακτοποιείται με την κατάθεση τροπ/κης Δ.Φ.Ε.
Εξόφληση δαπάνης με διαφορετικό, του προβλεπόμενου, τρόπου δεν συνεπάγεται κατ’ αρχήν εικονικότητα.
ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ και ΚΑΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ των παραπάνω, παραστατικά που εξοφλούνται χωρίς χρήση τραπεζικού μέσου από 28-6-2015 μέχρι της λήξη αυτής ( 19-7-2015), εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα. Αφορά φορολογικά παραστατικά που εκδόθηκαν μέχρι την 28/6/2015.
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
Μισθοδοσία Ι Δεν εκπίπτουν οι δαπάνες μισθοδοσίας ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΠΟΣΟΥ, εφόσον η συνολική εξόφληση τους, δεν γίνεται με τη χρήση ηλεκτρονικού μέσου πληρωμής ή μέσω πάροχου υπηρεσιών πληρωμών.
Σε περίπτωση που δεν εξοφληθεί το ολικό ποσό μισθοδοσίας έκαστου εργαζόμενου με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό, μεταφοράς μέσω διαδικτυακής εφαρμογής (e-banking), κάρτας, ηλεκτρονικού πορτοφολιού, επιταγής (ταχυδρομικής/τραπεζικής), ταχυπληρωμής ΔΕΝ αναγνωρίζεται η σχετική δαπάνη στο σύνολο της.
ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ οι περιπτώσεις συμψηφισμών μεταξύ εργαζόμενου/εργοδότη, κατάσχεσης εις χείρας τρίτων κλπ.
Αφορά αμοιβές κατόπιν εργασιακής σχέσης στο πλαίσιο σύμβασης εργασίας, αμοιβές Δ.Σ. εταιρείας ή άλλης νομικής οντότητας, δικηγόρους πάγιας αντιμισθίας καθώς και αμειβόμενους με ‘μπλοκάκι’ με τους σχετικούς όρους και προϋποθέσεις.
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες μισθοδοσίας φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2017 και μετά.
Ως προς τα έξοδα μισθοδοσίας φορολογικών περιόδων από 1/1/2014 μέχρι 31/12/2016 ελλείψη ειδικότερης διάταξης εφαρμόζεται ο γενικός κανόνας (βλ. πίνακα 1).
Μισθοδοσία ΙΙ  Οποιαδήποτε αμοιβή συνιστά παροχή σε είδος ήτοι οτιδήποτε (μη χρηματικό), διατίθεται/παρέχεται σε εργαζόμενο η συγγενικό του πρόσωπο που η αξία του -ανά φορολογικό έτος- υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων ευρώ (βλ. άρθρο 13 ν. 4172/2013), φορολογείται απευθείας στο όνομα του εργαζόμενου ως εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών.
Κατ’ αντιστοιχία για τον καταβάλλοντα (εργοδότη) θεωρείται ΕΚΠΙΠΤΟΜΕΝΗ δαπάνη ως έξοδο μισθοδοσίας, (βάσει των κριτηρίων του γενικού κανόνα έκπτωσης δαπανών), σε αντίθεση με τα κλασικά έξοδα μισθοδοσίας (βλ. παραπάνω περίπτωση ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ Ι).
(δαπάνες ως παροχή σε είδος / αρ. 13 ν. 4172/2013) Η σχετική διάταξη ΔΕΝ περιλαμβάνει παροχές σε είδος προς τρίτα πρόσωπα, υπό την έννοια ότι δεν συνδέονται με τον καταβάλλοντα εργοδότη με κάποιου είδους εργασιακή σχέση. Κατά συνέπεια τέτοιου είδους παροχές δυνητικά εκπίπτονται βάσει των κριτηρίων του γενικού κανόνα (βλ. πίνακα 1).
Παροχές σε είδος εφόσον παρέχονται στο πλαίσιο επιχειρησιακής σύμβασης εργασίας ΔΕΝ θεωρούνται εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες, και κατά συνέπεια εκπίπτουν εφόσον πληρούνται τα γενικά κριτήρια έκπτωσης δαπανών (βλ. πίνακα 1 παραπάνω).
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες μισθοδοσίας φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 και μετά.
ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ
– Θεωρείται ως παροχή σε είδος το 30% του κόστους (βλ. αντίστοιχα ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΙΙΙ’ για το χειρισμό του υπόλοιπου 70%), παραχώρησης αγοράς ή μίσθωσης εταιρικών οχημάτων (το οποίο προσδιορίζεται από το ποσό των αποσβέσεων, τελών κυκλοφορίας, κόστος επισκευών, συντηρήσεων καθώς και ενδεχόμενου χρηματοοικονομικού κόστους), σε εργαζόμενο, εταίρο μέτοχο, από φ.π. ή ν.π. ή ν. οντότητα. Συνεπώς θεωρείται ως εισόδημα μισθωτών υπηρεσιών για το χρήστη αυτού φορολογούμενο στο όνομα του βλ. ΠΟΛ. 1219/2014).
Με αυτό ως δεδομένο το παραπάνω ποσό (30%) εκπίπτει, εξ’ ολοκλήρου σε επίπεδο νομικής οντότητας ως έξοδο μισθοδοσίας. Για το υπόλοιπο 70% πλέον των λοιπών δαπανών π.χ. καυσίμων, διοδίων, κίνησης γενικά)- βλ. παρακάτω περίπτωση ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΙΙΙ’
Σημειώνεται ότι προβλέπονται συγκεκριμένες εξαιρέσεις από την παροχή αυτή: π.χ. οι εργαζόμενοι στο τομέα των πωλήσεων (tool cars).
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2014 ΕΩΣ 31/12/2015.
–   Το 100% του συνόλου των πραγματικών δαπανών για Ι.Χ. εταιρικά αυτοκίνητα χρήσεων από 1/1/2016 και μετά. Καθώς:
Για σκοπούς και μόνο υπολογισμού (ενδεχόμενου) εισοδήματος σε είδος σε επίπεδο χρήστη φυσικού προσώπου λόγω παραχώρησης εταιρικού Ι.Χ.Ε. εισάγεται για χρήσεις από 1/1/2016 και μετά, η έννοια της Λιανικής τιμής Προ Φόρων και Τόκων (Λ.Π.Τ.Φ.), η οποία προκύπτει από τους τιμοκαταλόγους που υποβάλλονται στις τελωνειακές αρχές από τους αντιπροσώπους πώλησης τους.
Οχήματα  με Λ.Π.Τ.Φ. μέχρι € 12.000,00 καθώς και τα επαγγελματικά απαλλάσσονται από οποιοδήποτε υπολογισμό δηλ. δεν θεωρείται η με ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ τρόπο παραχώρηση τους ως παροχή σε είδος για τον εργαζόμενο, εφόσον οι προϋποθέσεις αυτές ισχύουν αθροιστικά.
Η αξία παραχώρησης (ως εισοδήματος εν συνεχεία μισθωτών υπηρεσιών από παροχή σε είδος), εταιρικού οχήματος σε εργαζόμενο, εταίρο μέτοχο, από νομική οντότητα ή και  φυσικό πρόσωπο προκύπτει ως ποσοστό (βάσει κλίμακας βλ. αρ. 99 ν. 4446/2016), επί της Λ.Π.Τ.Φ. του.
Από το 3ο έτος κυκλοφορίας του οχήματος και μετά εφαρμόζονται μειωτικοί συντελεστές.
Καθώς τα παραπάνω αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον υπολογισμό ενδεχόμενης παροχής σε είδος σε επίπεδο χρήστη φυσικού προσώπου ΔΕΝ ΕΠΗΡΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΠΕΣΙΜΌΤΗΤΑ ΤΩΝ πραγματικών δαπανών της επιχείρησης οι οποίες αφαιρούνται στο σύνολο τους εφόσον φυσικά πληρούνται τα κριτήρια του γενικού κανόνα (βλ. πίνακα 1 & παρακάτω περίπτωση ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΙΙΙ’).
ΙΣΧΥΕΙ για δαπάνες φορολογικών περιόδων ΑΠΟ 1/1/2016 +
Μισθοδοσία ΙΙΙ Περιπτώσεις δαπανών που ΔΕΝ θεωρούνται ως ‘παροχές σε είδος’ ήτοι δεν θεωρούνται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία (και συνεπώς δυνητικά εκπίπτουν βάσει του γενικού κανόνα /  βλ. πίνακα 1):
– Το 70% του κόστους παραχώρησης (βλ. αντίστοιχα ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΙΙ’ για το υπόλοιπο 30%), αγοράς ή μίσθωσης εταιρικών οχημάτων (το οποίο προσδιορίζεται από το ποσό των αποσβέσεων, τελών κυκλοφορίας, κόστος επισκευών, συντηρήσεων καθώς και χρηματοοικονομικού κόστους), σε εργαζόμενο, εταίρο μέτοχο, από φ.π. ή ν.π. ή ν. οντότητα. Στις εκπιπτόμενες δαπάνες εταιρικών οχημάτων περιλαμβάνεται και το σύνολο των λοιπών εξόδων τους  π.χ. καυσίμων, διοδίων, κίνησης γενικά, τα οποία όμως εκπίπτουν εφόσον πληρούνται τα κριτήρια του γενικού κανόνα (βλ. πίνακα 1 & ΠΟΛ. 1219/2014 και επίσης παραπάνω περίπτωση ‘ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΙΙ’)
(Περιπτώσεις δαπανών που ΔΕΝ θεωρούνται ως παροχή σε είδος / αρ. 13 & 14 ν. 4172/2013)

ΔΑΠΑΝΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΤΩΣΗ ΤΟΥΣ_επικαιροποιηση μέχρι και Ν.4485_2017.docx 74.2 kb